atypowa ocena: 7/10
Moim marzeniem było wybrać się na Islandię. Dzięki Hubertowi Klimko-Dobrzanieckiemu wcale nie jestem już tego tak pewien.
Szczerze nie pamiętam kiedy ostatnio jakaś lektura mnie tak mocno „przeorała” psychicznie jak „Dom Róży. Krysuvik”. Po zamknięciu tej książki czuję głęboki, fizyczny wręcz ciężar i sam do końca nie wiem, czy chcę Wam tę pozycję polecać. Z jednej strony doskonale rozumiem, skąd wzięła się dla autora nominacja do Nagrody Literackiej Nike. Hubert Klimko-Dobrzaniecki bawi się słowem w sposób ponadprzeciętny, wykazując się niezwykłą wrażliwością językową. Zabiera nas w podróż nie tylko po surowych krajobrazach, ale również naszych wspomnieniach.
Z drugiej strony to książka niesamowicie chropowata, trudna i miejscami wręcz odpychająca. Są tu fragmenty tak piękne, czułe i poetyckie, że chciałoby się głośno cytować je bliskim, by po chwili przeskoczyć do tak skrajnej wulgarności i dosadności, od której po prostu bolą oczy i zbiera się nam na wymioty.
atypowy 